روستا گنجه

به این پست امتیاز دهید:

این روستا در استان گیلان و در5 کیلومتری رودبار زیتون و55 کیلومتری رشت و 260 کیلومتری تهران ، در مجاورت روستای جوبن قرار دارد (ازادراه قزوین-رشت-براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۹۶ نفر (۳۲۶خانوار) بوده است. . و دارای دو محل بوده که بر اثر زلزله خرداد ۶٩ بطور کلی تخریب وغیر مسکونی گردید و همه افراد به محله پایین تغییر مکان داده اند.این روستا تا قبل از زلزله یکی از قطبهای صنعتی گیلان به شمار می آمد .

بیست و شش سال پیش یعنی قبل از زلزله سی و یکم خرداد سال 1369 روستای زیبا و تاریخی گنجه ،کسی نمی پنداشت که برناصیه ی آن آتیه ی ناخوش نوشته شده است.از قعرگمنامی به خوشنامی و اعتبارو اوج شهرت رسیده بود.روستا همانند تابلویی منقش به شاخه های سبز زیتون ،درختان گردو و انجیر،درمیان دره ای با مناظری استثنائی پوشیده از دانواع پوشش درختان سرسبز و متنوع ،رود خروشان و جوشان،چشمه آب زلال،وصف آن در هر کوی و برزن بر سر زبانها به گوش می رسید که ناگهان آنچه برناصیه آن نوشته شده بود شبانگاه بیرحمانه همه کس و همه جا را در هم کوبید.روستای کهن به ویرانه ای تبدیل شد و بازماندگان این حادثه به گوشه دیگر محل امدند که گنجه پائین محل می خوانند.این روستا در استان گیلان و در5 کیلومتری رودبار زیتون و55 کیلومتری رشت و 260 کیلومتری تهران ، در مجاورت روستای جوبن قرار دارد (ازادراه قزوین-رشت-براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۹۶ نفر (۳۲۶خانوار) بوده است. . و دارای دو محل بوده که بر اثر زلزله خرداد ۶٩ بطور کلی تخریب وغیر مسکونی گردید و همه افراد به محله پایین تغییر مکان داده اند.این روستا تا قبل از زلزله یکی از قطبهای صنعتی گیلان به شمار می آمد .

همانگونه که گفته شد روستا شامل دو بخش(گنجه علیا(بالا محله)گنجه سفلی(پائین محله)در زیرسایه چترگونه درختان زیتون در استان گیلان ودر شهرستان رودبار واقع است .کسانی که از تهران وقزوین به سمت رشت ویا بالعکس در مسافرت بوده از گنجه عبور کرده اند.روستای گنجه علیا(بالا محل) بر اثر زلزله خرداد۶٩ با تخریب صد درصدی روبرو گردید وتقریبا نیمی از جمعیت آن در حادثه مذکور جان به جان آفرین تسلیم نمودند وبناچار بقیه افراد به محله پایین تغییر مکان نمودند.این روستا تا قبل از زلزله سال 1369 کانون صنعت و قطب کشاورزی به شمار می آمد ، کارخانه های فعال در روستا شامل : 1-کارخانه روغن کشی گنجه (اتکا زیر نظر سازمان مسلح ) درسال ۱۳۴۲ ساخته شد.٢- کارخانه کفش گنجه (صنایع کفش ملی ) با همت مرحوم ایروانی که ساخته شد که ٨۵٠نفر در ان شاغل بودند.٣-کار خانه چرم رودبار (صنایع کفش ملی)با همت واراده مرحوم و شادروان ایروانی تاسیس شد.۴- کارخانه چرم گیلان (صنایع کفش ملی ) با همت واداره مرحوم ایروانی تاسیس شد-۵ -کارخانه ریسندگی وبافندگی .و چندین کارگاه های خرد وکوچک که حاصل تلاش های ایروانی بود.وی ۱۲۹۹ – بهمن ۱۳۸۴) کارآفرین و سرمایه دار ایرانی، و بنیانگذار کفش ملیبود.او گروه صنعتی ملی را در اسفند ۱۳۳۰ بنا نهاده بود، تقریباً ۱۰ هزار کارمند و کارگر وبا تولید ۲۵،۰۹۸،۰۰۰ جفت کفش در سال ۱۳۵۶، به یکی از موفق ترین گروههای صنعتی ایران در قرن بیستم تبدیل کرد.

*وجه تسمیه گنجه

وجه تسمیه معمولا آن صورتی (آن وجهی )است که بر شخصی یا چیزی اطلاق می شود وغالب نامگذاری ها دارای بارمعانی خاص خود هستند.مثلا رودبار به دلیل رودهای فراوان با این نام خوانده شده است.

منطقه ای که اکنون “گنجه” نامیده می شود از کهن ایام تا کنون با این نام خوانده می شود.متاسفانه به دلیل عدم تحقیقات میدانی وکاوش های باستان شناسی در منابع کهن نامی از آن نشده است.اما آثار کشف شده بیانگر نوعی ارتباط تاریخی و پیوند فرهنگی این منطقه با نقاط تاریخی جوبن و کلورزر است.نام روستا همان گونه که مشخص است از کلمه “گنج “گرفته شده است .در باور مردم ،این منطقه سرشار از دفینه های ارزشمند ودارای گنج های فراوانی است .مردمی کرد تباربا نژاده ای اصیل،میهمان نواز که برکت سفره هایشان نان تنور پخته زنان محلی بود که با نوع پوشش ممتاز خود روستایی” گنجه “را بین روستاهای اطراف از هر نظر نمونه کرده بودند؛ مردها در فصل کشت زمین ها را شخم می زدند، کودکانش خوشحال و با نشاط .چشمه های فراوان جاری،باغات زیتون شان آباد، اجاق ها و تنورها همیشه روشن، صحرا پر از علف، گله هایشان سیر، همه شاد، همه راضی، خانه های کوچک گلی اما پراز صفا و صمیمیت که دروغ و ریا در کوچه های تنگ و باریکش راه نداشت.پوشش زن و مرد روستایی در گنجه ازجمله مسایلی بود که از دوران گذشته در منطقه رودبار دارای اهمیت بوده است.به شهادت تاریخ و اسناد مکتوب ،کهن ترین اسناد مربوط به پوشاک در استان گیلان از یافته های باستان شناسی در تپه مارلیک (چراغعلی تپه) رودبار به دست آمده است. منطقه ای که امروزه تیره ای از تبارکردها در آن اسکان دارند این یافته ها، انواع تزییناتی که بر روی دامن و پیراهن و پیشانی بند به کار می رفته اند را نشان داده است. یافته های دیگری در نواحی باستانی رستم آباد رودبار، وجود پای افزار را همزمان با سایر انواع لباس در این منطقه نشان می دهد.پای افزارهایی که تا چند دهه پیش در پای زنان و مردان روستا های رودباربه وفور یافت می شد.با این حال پوشش زنان روستا ازابتدا تا کنون دست خوش تحولات جدی نشده و مفهوم پوشش از زمان گذشته این سو در فرهنگ بومی –محلی حفظ شده است هرچند در برخی از مراسم خاص از آن استفاده می نمایند. با بررسی پوشاک خصوصا زنان و دختران محلی می توان اطلاعاتی دررابطه با سیر تحول تاریخی, زیبا شناسی, اعتقادات, طبقات اجتماعی و پیشرفت صنعت به ویژه نساجی و پارچه بافی این قوم کرد تبار را کسب کرد.اغلب لباس زنان محلی و دختران کُردی با انواع گوناگون آن در روستاهای منطقه و تنوع آن ها در نزد مردان و زنان و تزیینات آن ها با زردوزی، قلاب دوزی و پولک دوزی و یا کلاه زنان کرد که به پولک های الوان وسکه های قدیمی و رایج، حتی اشرفی طلا و سکه های نقره سلاطین قاجار مزین بود ؛شلوارهای بلند ی که تا نوک پا را استتار کرده بود با پارچه غالبا سفید و زرد رنگ،روسری بلند سفید،شال کمر،جلیقه غالبا سیاه رنگ در کنار مراسم رسم الاوه کردن خانه های چوبی-گلی که نوعی نقاشی قدیمی وسنتی به حساب می آمد و جلوه خاصی به خانه های روستا می داد.این سنت زیبا و کهن بعد از زلزله و تخریب صد درصدی خانه های گلی روستای قدیمی از بین رفت.

نظرات کاربران

نظرات کاربران ( 0 نظر )

    نظری وجود ندارد

جهت ثبت نظر خود وارد سایت شوید