دروازه قرآن

به این پست امتیاز دهید:
دروازه قرآن

شاید در نگاه اول دروازه قرآن شیراز در کنار دیگر جاذبه های مهم و تاریخی شهر شیراز چندان به چشم نیاید؛ اما خوب است بدانید که بازدید از این بنای کوچک اما دلنشین و فضای اطراف آن، لذت سفر شما را چند برابر می کند. رفتن بر سر مزار خواجوی کرمانی، از کارهایی است که در هنگام بازدید از اینجا می توانید انجام دهید.بوستان اطراف دروازه قرآن بسیار باصفاست

شاید در نگاه اول دروازه قرآن شیراز در کنار دیگر جاذبه های مهم و تاریخی شهر شیراز چندان به چشم نیاید؛ اما خوب است بدانید که بازدید از این بنای کوچک اما دلنشین و فضای اطراف آن، لذت سفر شما را چند برابر می کند. رفتن بر سر مزار خواجوی کرمانی، از کارهایی است که در هنگام بازدید از اینجا می توانید انجام دهید.بوستان اطراف دروازه قرآن بسیار باصفاست، در هنگام گشت و گذار در این مکان تاریخی بازدید از این بوستان را فراموش نکنید. تماشای عبور ماشین ها و آدم ها از بالای بوستان، نوشیدن چای و خوردن بستنی و فالوده های معروف شیراز در اطراف دروازه قرآن را از دست ندهید.دروازه قرآن در شب به دلیل چراغانی های رنگارنگش بسیار تماشایی و باصفاست.

شیراز، عروس شهرهای جنوب ایران، در میانه دشتی پهناور و در محاصره کوه ها بنا شده و گسترش یافته است. شیراز چند ورودی دارد و بر سر راه یکی از ورودی های آن، راهی که اصفهان را به مرودشت و فیروزآباد متصل می کند، دروازه ای به نام دروازه قرآن دیده می شود. این دروازه در میانه کوه های باباکوهی و چهل مقام و بر روی تنگه ای به نام تنگه الله اکبر قرار گرفته است و به دلیل قرآنی که بر بالای آن وجود دارد، به این نام خوانده می شود. دروازه قرآن یا آن گونه که در گذشته معروف بود، طاق قرآن، اکنون در کنار فلکه طاووسیه و در فاصله ده متری مقبره خواجوی کرمانی جای گرفته است. این بنا در تاریخ 19/9/1375 با شماره 1800 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

تاریخچه دروازه قرآن شیراز
نخستین باری که بنای دروازه قرآن بر تنگه الله اکبر، در ابتدای راه ورودی اصفهان به شیراز ساخته شد، سلسله آل بویه بر ایران و عراق حکمرانی می کردند. از میان امرای آل بویه، عضدالدوله دیلمی مشهورترین و بزرگترین امیران بود و در سال 369 ه.ق پادشاه ایران شد و در شیراز، پایتخت آن روزهای ایران، بر تخت نشست. به دستور او بناهای متعددی در شیراز ایجاد و آبادانی های فراوانی برقرار شد. یکی از این بناهای زیبا، سازه دروازه قرآن بود که به دستور عضدالدوله برپا شد و جلوه خاصی به ورودی شهر داد. به فرمان او بر بالای این دروازه، قرآنی نهاده شد تا مردم از زیر آن رفت و آمد کرده و به حکم برکت قرآن، مسافرت خود را به سلامت و امنیت به اتمام برسانند؛ اما عدم توجه و رسیدگی به این سازه باشکوه، موجب تخریب و شکسته شدن دروازه قرآن شد تا اینکه کریم خان زند، موسس سلسله زندیه و حاکم ایران، دستور به بازسازی آن داده و شکل جدیدی از دروازه قرآن ایجاد کرد. معماران برای قرار دادن قرآن ها بر روی دروازه، در بالای آن اتاقکی ایجاد کرده و دو جلد قرآن نفیس نوشته شده به خط ثلث را در آن جای دادند.
بعد از این بازسازی تا مدتی دروازه قرآن به شکوه و زیبایی خود بازگشت؛ اما چند زلزله که در زمان حکومت قاجارها اتفاق افتاد آسیب هایی بر بنا وارد کرد که توسط محمد زکی خان نوری بازسازی و مرمت شد. او برای راحتی مسافران در دو سمت بنا، اتاق هایی ساخت که به عنوان پاسگاه و راهداری مورد استفاده قرار می گرفت. علاوه بر اینها، آب انباری نیز در کنار این دروازه به وجود آمد که آب آن از رکن آباد، چشمه معروف شیراز تامین می شد و جان مسافران را تازه می کرد.
تا سال 1315 شمسی دروازه قرآن برپا ماند و مسافران را به سلامت از زیر طاق های خود عبور می داد؛ اما این موضوع دوام چندانی نیاورد. مسوولان شهرداری، این بنا را در مسیر طرح توسعه راه شمال شرقی شیراز می دیدند. آنها کل سازه را با دینامیت و به سختی، تخریب کردند و قرآن های موجود در آن را به موزه پارس شیراز منتقل کردند. در سال 1327 هجری شمسی، یکی از بازرگانان مشهور و خوشنام شیرازی، حاج حسین ایگار که به نام اعتماد التجار معروف بود، دروازه قرآن کنونی را با فاصله کمی از محل دروازه قبلی بنا کرد. بنا به وصیت او اتاق کوچک سمت چپ دروازه که مشرف به دره کنار بود، به عنوان آرامگاه او مورد استفاده قرار گرفت.

نظرات کاربران

نظرات کاربران ( 0 نظر )

    نظری وجود ندارد

جهت ثبت نظر خود وارد سایت شوید